Με ανατρεπτική και άκρως χιουμοριστική διάθεση έρχεται ο Παντελής Αμπαζής με τον τελευταίο του δίσκο που έχει τον θριαμβευτικό τίτλο «Ζήτω Τα Λαϊκά Κορίτσια». Το υλικό αυτού του δίσκου αποτελεί μέρος της ομώνυμης μουσικής παράστασης που έχει στήσει ο Αμπαζής στην Αθήνα τα τελευταία τρία χρόνια. Ο Αμπαζής, όπως γνωρίζουμε κι από προηγούμενες δουλειές του, είναι ένας ακραιφνής λάτρης του λαϊκού τραγουδιού και οι συνθετικές του απόπειρες εστιάζουν στη συνάντηση του προσωπικού του αποτυπώματος (και του «σήμερα» κατά μία έννοια) με τις μουσικές συνθετών όπως ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Μανώλης Χιώτης ή ο Μάρκος Βαμβακάρης. Από αυτές τις «πηγές» θα λέγαμε ότι αντλεί υλικό για τα δικά του τραγούδια και η συγκεκριμένη δουλειά δεν αποτελεί εξαίρεση, έστω κι αν εδώ έχουμε να κάνουμε με τις πιο εξωστρεφείς και «ελαφρές» αποχρώσεις τους.

Από τις πρώτες στιγμές του πρώτου τραγουδιού του δίσκου με τίτλο "Πάμε Παιδιά!" που ακούγονται οι παιδικές φωνές και μπαίνει το μπουζούκι με «ματζόρε» διάθεση, γίνονται ορατές οι προθέσεις του Αμπαζή για τη δημιουργία ενός χαρούμενου, παρεΐστικου και ιδιαιτέρως χαλαρού κλίματος. Η αθωότητα κι η αισιόδοξη αύρα αυτού του τραγουδιού μοιάζει στ' αλήθεια να ξεπετάχτηκε από κωμωδία του Φίνου της δεκαετίας του '60. Στο ίδιο μήκος κύματος και τα υπόλοιπα άσματα, με τη "Σοκολατα" να προτείνεται σαν μέτρο κατά της κατάθλιψης, τη "Svetlana" να αποτελεί τη δίμετρη Ρωσίδα που αναστατώνει τη ζωή ενός νεοέλληνα, το "Ζα Μαν Φου" του Γιώργου Ζαμπέτα να προκρίνει την παραπάνω φράση σαν λύση για όλα τα ζητήματα που μας απασχολούν και τα δύο τραγούδια του -γνωστού και μη εξαιρετέου σε θέματα χαμόγελου- Γιάννη Λογοθέτη να επιχειρηματολογούν πειστικά κατά της μίσθιας δουλειάς. Το "Κανένα Έλεος Για Τους Κοντούς" θα ήταν στ' αλήθεια ρατσιστικό αν δεν ήταν τόσο αστείο, ενώ το "Είμαι Μάγκας Και Γουστάρω" με την βαθιά λαϊκή φωνή του Γιάννη Ντουνιά και το τρυφερό "Μη Μ' Αφήσεις Να Σ' Αφήσω" του Γιάννη Γιοκαρίνη αποτελούν τα κάπως πιο «σοβαρά» τραγούδια του album.

Η βασική ένσταση σ' όλα τα παραπάνω θα μπορούσε να είναι το γεγονός ότι η λαϊκότητα που επικαλείται ο Αμπαζής στα τραγούδια του μοιάζει είναι λίγο έως πολύ τετριμμένη και αβάσιμη με τα σημερινά δεδομένα. Κι αυτό γιατί η σημερινή κοινωνία είναι απείρως πιο πολύπλοκη απ' αυτές των δεκαετιών του '50 και του '60 -που κατά κάποιον τρόπο ανακαλούνται εδώ- και θεωρώ ότι στις μέρες μας είναι ιδιαίτερα δύσκολο να οριστεί με ακρίβεια τι ακριβώς είναι «λαϊκό τραγούδι» και σε ποιους εν τέλει απευθύνεται. Τον προβληματισμό αυτόν ο Αμπαζής τον προσπερνάει επιλέγοντας να δημιουργήσει μέσα στα τραγούδια του έναν επίπλαστο κόσμο, με παλιομοδίτικα χαρακτηριστικά, ξεπερασμένο και ξεκάθαρα διπολικό. Σχήματα όπως ο μπουζουξής και ο «μπουζοκομάχος», ο διανοούμενος κι ο λαϊκός, τα λαϊκά κορίτσια και οι «ψαγμένες με τα κασκόλ στον Ιανό» μοιάζουν στερεοτυπικά και ξεπερασμένα. Ωστόσο το «Ζήτω Τα Λαϊκά Κορίτσια» δεν είναι ένας σατιρικός, αλλά ένας χιουμοριστικός δίσκος κι αυτό είναι νομίζω που τελικά τον διασώζει. Ο Αμπαζής -κατά τη γνώμη μου- δεν κρίνει, ούτε σαρκάζει τις καταστάσεις που περιγράφει· απλά τις διακωμωδεί και σπάει πλάκα. Κάτι που φυσικά μόνο κακό δεν είναι, ιδίως στην περίπτωση που κι οι ακροατές είναι διατεθειμένοι να το εκλάβουν ανάλογα.

Ερμηνευτικά συνέβαλαν μεταξύ άλλων ο Φοίβος Δεληβοριάς, ο Παντελής Θαλασσινός αλλά και σε μια σειρά ηθοποιών όπως οι Γιάννης Μποσταντζόγλου, Μιχάλης Μητρούσης, Γεράσιμος Γεννατάς, Ρένος Χαραλαμπίδης κ.α. Ο Αμπαζής πόνταρε στις πηγαίο κωμικό τους ταλέντο και εκ του αποτελέσματος μάλλον σοφά έπραξε. Τέλος στην κυκλοφορία περιλαμβάνεται κι ένα bonus cd με 6(!) εναλλακτικές εκτελέσεις του ομώνυμου τραγουδιού με διαφορετικό κάθε φορά ερμηνευτή. Έτσι το "Ζήτω Τα Λαϊκά Κορίτσια" εκτός απ' τη φωνή του Αμπαζή ακούγεται (με μικρές διαφορές σε ρυθμό και ενορχήστρωση) και από τους Μιχάλη Εμιρλή, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Πάνο Μουζουράκη, Σάκη Μπουλά, Λάκη Παπαδόπουλο και Δημήτρη Πουλικάκο. Πρωτότυπο αν μη τι άλλο.

Κείμενο: Αλέξης Βούκαλης
Πρώτη δημοσίευση: 08 Απριλίου 2009, στο avopolis.gr

The post Παντελής Αμπαζής – Ζήτω Τα Λαϊκά Κορίτσια appeared first on Here And Now.

Έχουν περάσει εικοσιένα ολόκληρα χρόνια απ' την πρώτη εμφάνιση του Παντελή Θαλασσινού στη δισκογραφία με τους Λαθρεπιβάτες, το σχήμα που είχε φτιάξει με τον Γιάννη Νικολάου, και σχεδόν δεκατέσσερα χρόνια από τότε που ο Θαλασσινός αποφάσισε ν' ακολουθήσει τον δικό του προσωπικό δρόμο. Όλα αυτά τα χρόνια όμως εκτός απ' τους, επιτυχημένους είν' η αλήθεια, προσωπικούς του δίσκους ο Θαλασσινός συμμετείχε και σε δουλειές άλλων καλλιτεχνών είτε ως συνθέτης είτε ως ερμηνευτής. Στο Από Άλλα Περιβόλια παρουσιάζεται με τη δεύτερη ιδιότητά του και φροντίζει να χωρέσει σε 2 cd, 33 τραγούδια που έχει ερμηνεύσει κατά καιρούς σε μουσική άλλων συνθετών (εκτός από τρία που έχει γράψει τη μουσική ο ίδιος) και βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορα album.

Έτσι εδώ μπορεί να βρει κανείς τραγούδια από συνεργασίες του Θαλασσινού με συνθέτες όπως ο Νότης Μαυρουδής, ο Νίκος Ξυδάκης, ο Γιώργος Σταυριανος, ο Μάριος Τόκας, ο Γιώργος Καζαντζής, ο Πέτρος Δουρδουμπάκης -φυσικά με τις διάσημες "Τυφλές Ελπίδες"- κ.α., συγκροτήματα όπως οι Χαΐνηδες και η Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας, αλλά και τραγούδια αντλημένα απευθείας απ' τη, νησιώτικη, παραδοσιακή μουσική. Αξίζει επίσης να προσθέσουμε ότι ανάμεσα στα πιο γνωστά τραγούδια βρίσκονται και κάποια αξιόλογα όχι τόσο γνωστών δημιουργών όπως το "Μονάχα Οι Νύχτες" των Οδυσσέα Εισαγγελέα και Μωυσή Ασέρ και η "Βόλτα" του Βαγγέλη Γιαννάκη. Επίσης καλή ιδέα ήταν η παράθεση στο εσωτερικό του cd όλων των εξώφυλλων των δίσκων απ' όπου προέρχονται τα τραγούδια, αν και απουσιάζουν αδικαιολόγητα οι ημερομηνίες κυκλοφορίας τους.

Το στοίχημα σε συλλογές με τέτοιου είδους concept είναι να βρεθεί ένας συνδετικός κρίκος που να ενώνει ένα φαινομενικά αταίριαστο υλικό. Στην συγκεκριμένη φυσικά περίπτωση συνδετικός κρίκος είναι ο ίδιος ο Θαλασσινός, ο οποίος αναμφίβολα είναι ένας ικανός ερμηνευτής που κατορθώνει να μπολιάζει τα τραγούδια που ερμηνεύει με το προσωπικό του ύφος, δημιουργώντας έτσι μια ατμόσφαιρα που δεν απέχει και πολύ από αυτή προσωπικών του εργασιών. Ταυτόχρονα όμως θεωρώ ότι αυτό επιτυγχάνεται με μια μονοδιάστατη εκφραστικότητα που επαναλαμβάνεται και εξαντλείται μέσα από την προσπάθεια απόδοσης ενός μελιστάλαχτου συναισθηματισμού που βαραίνει όλα τα τραγούδια ανεξαρτήτως θέματος. Το χειρότερο όμως είναι ότι όλη αυτή η ρομαντική, ας το πούμε έτσι, διάθεση συνοδεύεται συνήθως από μια αφόρητη σοβαροφάνεια. Σοβαροφάνεια που σε κάποιες στιγμές μοιάζει να φτάνει στα όρια του κωμικού: το τραγούδι Γλωσσολαλιά για παράδειγμα, εκεί όπου ο Θαλασσινός τραγουδάει με ερωτικό στυλ στίχους όπως: «γλωσσολαλιά ελληνική, της οικουμένης θάμα», διακόπτεται από μια περισπούδαστη γυναικεία απαγγελία που παραληρηματικά αρχίζει να αραδιάζει εκατοντάδες ονόματα σπουδαίων Ελλήνων(;) ανά τους αιώνες ξεκινώντας απ' τον Ηράκλειτο και τον Ερατοσθένη και καταλήγοντας στην Αρβελέρ και τον Μπαμπινιώτη(!), ακούγεται περισσότερο σαν παρωδία…

Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το Από Άλλα Περιβόλια είναι ένα album απαραίτητο για τις συλλογές όσων εκτιμούν τον Παντελή Θαλασσινό ως τραγουδιστή και ακολουθούν την πορεία του. Αλλά και για όλους τους υπόλοιπους οι πιθανότητες να βρουν κάποια ενδιαφέροντα τραγούδια δεν είναι λίγες, κυρίως λόγω του μεγάλου όγκου του υλικού. Ωστόσο οι εξαιρετικά περιορισμένης έκτασης διακυμάνσεις σε περιεχόμενο και ύφος πιθανότατα να κουράσει τον οποιονδήποτε καλοπροαίρετο ακροατή, ίσως ακόμα και να τον οδηγήσει στην πλήξη...

Κείμενο: Αλέξης Βούκαλης
Πρώτη δημοσίευση: 23 Μαΐου 2008, στο avopolis.gr

The post Παντελής Θαλασσινός – Από Άλλα Περιβόλια appeared first on Here And Now.

"Μονάχα Η Αγάπη Είναι Λύση" φέρεται να προτείνει ο Δημήτρης Παπαδόπουλος -γιος του σπουδαίου λαϊκού μουσικού, δεξιοτέχνη του μπουζουκιού, Κώστα Παπαδόπουλου-  με τον ομώνυμο δίσκο του, στον οποίο υπογράφει μουσικά δώδεκα τραγούδια σε στίχους της Ιωάννας Αντωνοπούλου. Ο ίδιος είναι επίσης και ο ερμηνευτής στα περισσότερα, εκτός από δύο που τραγουδάει ο Μανώλης Λιδάκης και σ' ένα η Μαρία Λούκα, ενώ υπάρχει κι ένα ντουέτο με τον Παντελή Θαλασσινό.

Ο βαρύγδουπος τίτλος του album σε συνδυασμό με το, αμφίβολης αισθητικής, εξώφυλλο που παραπέμπει περισσότερο σε δουλειά κάποιου λαϊκοπόπ τραγουδιστή του συρμού έχω την αίσθηση ότι έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το δελτίο τύπου που ούτε λίγο- ούτε πολύ παρουσιάζει τη συγκεκριμένη εργασία σαν το «απόσταγμα» της «μεγάλης θητείας» του συνθέτη στο «καλό λαϊκό τραγούδι». Κάτι τέτοιο έτσι κι αλλιώς ουδόλως φαίνεται μέσα από τα ίδια τα τραγούδια που στην πλειοψηφία τους εκφράζουν ένα, διόλου ασυνήθιστο στις μέρες μας, «εξευγενισμένο» είδος λαϊκού τραγουδιού με την, προσεγμένη, ενορχήστρωση να δίνει απλώς μια πιο «έντεχνη» διάσταση στο όλο εγχείρημα, χωρίς ωστόσο να εισάγεται κάτι πραγματικά ξεχωριστό. Ως εκ τούτου το αποτέλεσμα ακούγεται σε μεγάλο βαθμό άτολμο και τετριμμένο.

Ωστόσο, και παρά τις παραπάνω διαπιστώσεις, από το "Μονάχα Η Αγάπη Είναι Λύση" δεν απουσιάζουν ορισμένα καλά τραγούδια. Η συνεργασία ενός συνθέτη με έναν μόνο στιχουργό προσδίδει συνήθως συγκεκριμένο χαρακτήρα σ' ένα δίσκο κι έτσι συμβαίνει κι εδώ: οι στίχοι της Αντωνοπούλου είναι καλοδουλεμένοι και στο σύνολό τους όμορφοι και ουσιαστικοί (με εξαίρεση τον χοντροκομμένο "Αναρχικό"), ενώ κι ο Παπαδόπουλος καταφέρνει να γράψει κάποιες αρκετά ενδιαφέρουσες συνθέσεις. Ο "Αετός" είναι ίσως το πιο ολοκληρωμένο τραγούδι του δίσκου, ενώ στο "Να Σ' Αγαπώ Κόσμε", που κυριαρχεί το ούτι, η στιβαρή ερμηνεία του Λιδάκη προσδίδει μια ένταση που λείπει απ' τα υπόλοιπα τραγούδια. Το λυρικότατο "Όνειρο" και το ανάλαφρο "Ότι Θέλει Η Αγάπη Κάνει" με την ωραία ερμηνεία της Μαρίας Λούκα ξεχωρίζουν επίσης.

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος έχει μια καλή και ζεστή φωνή που υπηρετεί με άνεση τα τραγούδια που γράφει. Ως συνθέτης μπορεί να απέχει πολύ απ' το να χαρακτηριστεί λαϊκός, αλλά παρόλ' αυτά δε φαίνεται να στερείται ικανοτήτων. Με τη συγκεκριμένη κυκλοφορία παρουσιάζεται επαρκώς και με τις δύο ιδιότητές του δε νομίζω ότι όμως καταφέρνει να δείξει κάτι εξαιρετικό σε καμία απ' τις δύο.

Κείμενο: Αλέξης Βούκαλης
Πρώτη δημοσίευση: 09 Ιανουαρίου 2008, στο avopolis.gr

The post Δημήτρης Παπαδόπουλος – Μονάχα Η Αγάπη Είναι Λύση appeared first on Here And Now.