Στο «Περί Μπάζων Και Λοιπών Απορριμμάτων» ο θεσσαλονικιός τραγουδοποιός Δημήτρης Ζερβουδάκης από τη θέση του παραγωγού αυτή τη φορά μας γνωρίζει και μας προτείνει κάποιους πρωτοεμφανιζόμενους -ως επί το πλείστον- στη δισκογραφία δημιουργούς από τη Λάρισα. Οι (πατέρας και γιος) Θωμάς και Ευρυπίδης Μπέκος συνυπογράφουν τις μουσικές του album, ενώ οι στίχοι είναι του Κώστα Ντόλκου, του Λάμπρου Καραγεώργου και του Θωμά Μπέκου. Την ενορχήστρωση επωμίζεται εξολοκλήρου ο 17χρόνος Ευρυπίδης Μπέκος.

Εύκολα καταλαβαίνει κανείς από τα πρώτα κιόλας ακούσματα ότι πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά, καμωμένη από ιδιαίτερα ταλαντούχους ανθρώπους. Χωρίς υπερβολές και χωρίς να απομακρύνεται μουσικά απ’ αυτό που συνηθίζουμε να λέμε «έντεχνο» τραγούδι, το album διακρίνεται στο σύνολό του για τον ενθουσιασμό, τον χαρακτήρα και κυρίως την υψηλή αισθητική του. Τραγούδια όπως το “Εν Τέλει Τι Είναι Ανθρώπινο…” -που ανοίγει το album με τη φωνή του Ζερβουδάκη και μουσικά παραπέμπει σε Ηπειρώτικο με τις ηλεκτρικές κιθάρες να «εισβάλουν» στο τέλος- και το “SOS Διαπασών” προδίδουν μια θαυμαστή αρτιότητα σε όλους τους τομείς, χωρίς ωστόσο να χάνουν κάτι απ’ την αμεσότητα και τον δυναμισμό τους. Σημαντικό ρόλο σ’ αυτό παίζουν και οι εξαίρετοι στίχοι που γοητεύουν με την απλότητά τους και τη θεματική πρωτοτυπία αλλά και σαφήνεια. Ιδιαίτερα ο, φιλόλογος στο επάγγελμα, Κώστας Ντόλκος που υπογράφει και τα περισσότερα τραγούδια, εντυπωσιάζει με την όμορφη και ιδιαίτερη γραφή του.

Ερμηνευτικά τα δώδεκα τραγούδια έχουν μοιραστεί σε αρκετές ανδρικές και γυναικείες φωνές. Ο Ζερβουδάκης λέει τρία κομμάτια, ο Παντελής Θεοχαρίδης άλλα δύο, ενώ ως βοήθεια εξ …Αθηνών έρχονται ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου με “Το Παράπονο Του Ιούδα” και ο Γιάννης Ζουγανέλης με το σκωπτικό “Τότε Κι Εγώ”. Στις γυναικείες φωνές (όλες πολύ καλές) συναντάμε την Έλσα Μουρατίδου με το μελωδικότατο “Al-Tair”, που θα λέγαμε ότι κατά κάποιον τρόπο λειτουργεί και ως μια αναφορά στη μυθολογία του Θανάση Παπακωνσταντίνου, τη Μαρία Φωτίου μ’ ένα “Στοιχειωμένο Λεωφορείο”, την Ελισάβετ Καρατζώλη στο “Άσε Το Τραγούδι” και την Ελένη Φωτιάδου με το “SOS διαπασών” -που αναφέρθηκε παραπάνω- και τις «Νεράιδες». Συμμετέχει επίσης και το φωνητικό σύνολο του Σύγχρονου Ωδείου Λάρισας.

Η πολύ καλή έκδοση, τέλος, συνοδεύεται κι από τα όμορφα σχέδια του Χρήστου Παπανικολάου. Αυτό που μένει πάντως σαν συμπέρασμα είναι πως σε μια εποχή που το δισκογραφικό τοπίο είναι κάτι παραπάνω από θόλο, κυκλοφορίες σαν το «Περί Μπάζων Και Λοιπών Απορριμμάτων» προσδίδουν στην έννοια της δισκογραφία και νόημα και λόγο ύπαρξης.

Κείμενο: Αλέξης Βούκαλης
Πρώτη δημοσίευση: 17 Ιουλίου 2009, στο avopolis.gr

The post Διάφοροι – Περί Μπάζων Και Λοιπών Απορριμάτων appeared first on Here And Now.

Έντεκα νέα τραγούδια κι ένα παλιότερο περιλαμβάνει η καινούργια δουλειά του Γιώργου Καζαντζή με τίτλο Ίσαλος Γραμμή που έρχεται δύο χρόνια μετά το ορχηστρικό Feau Bijoux. Ο Θεσσαλονικιός συνθέτης επιστρατεύει και πάλι μια εξαιρετική ομάδα συντελεστών που αποτελείται από δεκατρείς τραγουδιστές, εφτά στιχουργούς και κάμποσους μουσικούς. Αυτή η πολυσυλλεκτικότητα δεν έχει κάποια αρνητική επίδραση στη συνοχή του album, καθώς όλα τα συστατικά μοιάζουν να είναι «φιλτραρισμένα» από το καλό αισθητικό κριτήριο του συνθέτη.

Η διαπίστωση ότι ο Καζαντζής διαθέτει μια εξαιρετική ικανότητα στη δημιουργία όμορφων μελωδιών που μπορούν να σε «πιάσουν» με την πρώτη δε κρύβει κάποια πρωτοτυπία, αξίζει όμως να αναφερθεί ότι στη συγκεκριμένη δουλειά ο συνθέτης μοιάζει να βρίσκεται στην καλύτερη φόρμα της καριέρας του. Τα τραγούδια του δίσκου είτε κινούνται σε πιο λαϊκές φόρμες -όπως το εξαιρετικό ζεϊμπέκικο "Η Πανοπλία Που Φοράς" με τον Γεράσιμο Ανδρεάτο, σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου- είτε σε πιο ποπ μονοπάτια -όπως το αναζωογονητικά ανάλαφρο "Μ' Ένα Ζέπελιν" που τραγουδάει η Ανδριάννα Μπάμπαλη- είτε διαθέτουν περισσότερο ηλεκτρισμό -όπως η "Άχρωμη Σιωπή" με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη- «σφραγίζονται» απ' το αναγνωρίσιμο ύφος του συνθέτη και αναδεικνύονται ακόμα περισσότερο χάρη στην προσεγμένη -και σε κάποιες περιπτώσεις ευρηματική- ενορχήστρωση του ίδιου.

Πολύ καλή δουλειά έγινε και στην επιλογή των στίχων, οι οποίοι χωρίς να ξεφεύγουν στο σύνολό τους απ' τη συνήθη θεματολογία των ερώτων, των χωρισμών και των εν γένει απογοητεύσεων στέκονται σ' ένα αρκετά υψηλό επίπεδο. Πέρα από τον Μάνο Ελευθερίου που αναφέραμε ήδη, στίχους έχουν γράψει ο Γιάννης Μελισσίδης -δικό του είναι και το ομώνυμο του album που τραγουδάει η Μελίνα Κανά με τον Μιχάλη Παπαζήση-, ο Γιώργος Αθανασόπουλος, ο Χρίστος Παπαπαδόπουλος, ο Δημήτρης Πασχάλης και η Ελένη Φωτάκη. Ειδικά η τελευταία που υπογράφει τέσσερα τραγούδια θα λέγαμε ότι εντυπωσιάζει με τον συνδυασμό γνήσιας ευαισθησίας, άψογης τεχνικής και εκφραστικής ικανότητας. Εάν καταφέρει στο μέλλον να διευρύνει κάπως τους θεματικούς τις ορίζοντες θα έχουμε να κάνουμε με μια σπουδαία περίπτωση στιχουργού.

Τέλος ας μη παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι στο δίσκο τραγουδάνε ακόμα, οι («συνήθεις ύποπτοι» σε δίσκους του Καζαντζή) Λιζέτα Καλημέρη και Δημήτρης Ζερβουδάκης, η Φωτεινή Βελεσιώτου ο Χρήστος Θηβαίος, η Ελένη Τσαλιγοπούλου, ο Σταύρος Σιόλας, ο Κώστας Θωμαΐδης και ο Γιώργος Μπαγιώκης.

Κείμενο: Αλέξης Βούκαλης
Πρώτη δημοσίευση: 30 Μαρτίου 2009, στο avopolis.gr

The post Γιώργος Καζαντζής – Ίσαλος Γραμμή appeared first on Here And Now.

Ο Θησέας Που Επιστρέφει είναι το 12ο album στη σαραντάχρονη πορεία του Ρόδιου συνθέτη Τάκη Βούη. Ο Βούης όλα αυτά τα χρόνια είναι, όπως εύστοχα σημειώνεται στο δελτίο τύπου, μια διακριτική παρουσία στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού, ένα χαρακτηριστικό που δε ξέρω κατά πόσο μπορεί να εκτιμηθεί στην εποχή μας, αλλά οπωσδήποτε έχει τη σημασία του και αξίζει να σημειωθεί, μιας και φαίνεται να έχει αντίκτυπο και στον χαρακτήρα του δίσκου.

Όπως και να 'χει ο Βούης παρουσιάζει σ' αυτή του τη δουλειά δέκα ερωτικά τραγούδια απόλυτα συνεπή στην επιδίωξη τους, δίχως όμως να καταφεύγουν σε μεγαλοστομίες και υπερβολές. Οι καλοί στίχοι που υπογράφουν η Μάρω Βαμβουνάκη, ο Βασίλης Αναγνώστου και ο Στέργος Παπαποστόλου μιλούν για τον έρωτα μ' έναν υπαινικτικό τρόπο μειώνοντας έτσι το κίνδυνο της συμβατικότητας που μπορεί να περιέχει ένα θέμα ανεξάντλητο μεν, αλλά οπωσδήποτε πολυφορεμένο και συχνά βάναυσα κακοποιημένο. Οι όμορφες μελωδίες του συνθέτη κρύβουν μες στην απλότητά τους ευαισθησία και ποιότητα και σε συνδυασμό με την σχετικά λιτή ενορχήστρωση του Γιάννη Γιακουμάκη καταφέρνουν να δώσουν ένα ικανοποιητικό μουσικό αποτέλεσμα.

Το μεγάλο πλεονέκτημα του album ωστόσο βρίσκεται αναμφίβολα στις επιτυχημένες επιλογές των ερμηνευτών. Ο Μανώλης Μητσιάς με την ποιότητα της φωνής του και την εμπειρία του δε δυσκολεύεται να βάλει τη σφραγίδα του στο ωραίο ζεϊμπέκικο "Της Αλήθειας Το Μαχαίρι", η Emilia Ottaviano που γνωρίσαμε απ' τη συνεργασία της με τους, πάλαι ποτέ, Συνήθεις Ύποπτους τραγουδάει δύο τραγούδια στα ιταλικά, ενώ ο Δημήτρης Ζερβουδάκης ερμηνεύει το ομότιτλο του δίσκου και ακόμα δύο που βρίσκονται πολύ κοντά στο προσωπικό του ύφος. Αυτός που κλέβει όμως την παράσταση νομίζω είναι ο Γιάννης Κούτρας που στο "Τα Λόγια Σου Τ' Αλλιώτικα" δίνει μια δυναμική και ταυτόχρονα γλυκιά ερμηνεία όπως μόνο αυτός μπορεί. Επίσης τρία τραγούδια ερμηνεύει και ο συνθέτης που παρόλο που δε φτάνει τις φωνητικές επιδόσεις των προαναφερθέντων, καταφέρνει να δώσει το δικό του στίγμα, ειδικά στο τρυφερό "Όμορφο Που Είναι Το Όμορφο".

Ο Θησέας που επιστρέφει είναι ένα album που δεν επιχειρεί σε καμία περίπτωση να ταράξει τα νερά με την πρωτοτυπία του. Έρχεται ωστόσο με χαμηλούς τόνους και καλαισθησία να μας υπενθυμίσει τη σημασία της απλότητας. Τα τραγούδια αυτά είναι τραγούδια που δε θα φτάσουν ποτέ στ' αυτιά των ακροατών με το ζόρι κι όταν φτάσουν δε θα προσπαθήσουν με κανένα τρόπο να επιβληθούν. Έχω την αίσθηση όμως ότι όποιος κάνει τον κόπο να τους δώσει την προσοχή που τους αξίζει ίσως θα μπορέσει τελικά να εκτιμήσει την αξία τους.

Κείμενο: Αλέξης Βούκαλης
Πρώτη δημοσίευση: 03 Απριλίου 2008, στο avopolis.gr

The post Τάκης Βούης – Θησέας Που Επιστρέφει appeared first on Here And Now.

Το Καλό Ταξίδι είναι ο τρίτος δίσκος για τα Μακρινά Ξαδέρφια. Σε σχέση με τον προηγούμενο δίσκο τους η σύνθεση του συγκροτήματος άλλαξε και πάλι, αφού αποχώρησε η τραγουδίστρια Μαρία Παπαλεοντίου και ο μπασίστας Άκης Ποταμιάνος, ενώ προστέθηκε ο Θάνος Κολοκυθάς στην ακουστική κιθάρα και το μπάσο. Τα υπόλοιπα Μακρινά Ξαδέρφια είναι ο Θανάσης Αρχανιώτης στα τύμπανα, ο Νίκος Παπαδόπουλος στην ηλεκτρική κιθάρα, ο Επίκουρος Τριανταφυλλίδης στο βιολί και ο Θοδωρής Κοτονιάς στα κρουστά, το νέι, το τραγούδι, αλλά και τις συνθέσεις (στίχους και μουσική) των τραγουδιών, ενώ συμμετέχει και η Ελένη Καπηλίδου στο τραγούδι.

Ακούγοντας τα τραγούδια του album δε χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να καταλάβει κανείς πως ο Θοδωρής Κοτονιάς είναι ένας πολύ ταλαντούχος τραγουδοποιός. Τραγούδια όπως το μελαγχολικό "Έλα Να Σε Δω" που τραγουδάει η Μελίνα Κανά ή τα στοχαστικά "Ο Ουρανός Και Ο Γκρεμός" και "Το Σκαρί" (ντουέτο του Κοτονιά με τη Σοφία Παπάζογλου) είναι μερικά απ' τα πιο όμορφα τραγούδια που γράφτηκαν τα τελευταία χρόνια, όπως και το μαγικό και εικονοπλαστικό "Το Όνειρο" και το σκωπτικό "Φαινόμενο Του Θερμοκηπίου" με τη συμμετοχή του, πάντα, εκφραστικότατου Ψαραντώνη. Μουσικά το συγκρότημα τα καταφέρνει αρκετά καλά στην προσπάθειά του να συνταιριάξει τις ηλεκτρικές μπαλάντες με στοιχεία απ' την ευρύτερη ανατολική παράδοση, κάτι που -αν και όχι ιδιαίτερα καινοφανές- τους δίνει ένα ξεκάθαρο μουσικό στίγμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το σε στυλ ηπειρώτικου "Του Έρωτα" όπου το υπέροχο κλαρίνο του Μάνου Αχαλινωτόπουλου έρχεται να "συνδιαλεχθεί" με όργανα όχι και τόσο (φαινομενικά τουλάχιστον) συγγενικά του όπως η φυσαρμόνικα και η ηλεκτρική κιθάρα. Στο ίδιο κλίμα βρίσκεται και η ηλεκτρική διασκευή (με το δαιμονισμένο βιολί του Τριανταφυλλίδη να κλέβει την παράσταση) του τραγουδιού του Ανέστου Δελλιά "Μες Στης Πόλης Το Χαμάμ", στο οποίο προστέθηκαν και τουρκικοί στίχοι που εναλλάσσονται με τους ελληνικούς. Όργιο! Πιο συμβατική, αλλά εξίσου επιτυχημένη και απολαυστική, η μεταφορά στα ελληνικά του περίφημου τραγουδιού του Eric Idle των Monty Python "Always Look On The Bright Side of Life", στο οποίο συνέπραξαν με τις φωνές, αλλά κυρίως με το χιούμορ τους οι ηθοποιοί Αντώνης Καφετζόπουλος, Θοδωρής Αθερίδης, Σπύρος Παπαδόπουλος και ο, βουλευτής πλέον, Γρηγόρης Ψαριανός.

Ωστόσο πέρα από τις διασκευές οφείλω να επαναλάβω ότι η δύναμη της συγκεκριμένης δουλειάς βρίσκεται στις πρωτότυπες συνθέσεις και στους πολύ καλούς στίχους του Κοτονιά που διακατέχονται από κάποιες ενδιαφέρουσες εμμονές. Το Καλό Ταξίδι του τίτλου μοιάζει να είναι η ευχή για τα ατέλειωτα, εσωτερικής φύσης, ταξίδια που περιγράφονται στα τραγούδια τα δίσκου: «Ότι κι αν πεις, ότι κι αν πω/ τούτη η ζωή μου μοιάζει/ με τρένο που δε σταματά κι όλο σταθμούς αλλάζει (…) μα ζήσε το ταξίδι σου/ σαν να 'ναι το τελευταίο/ κι αν βγούνε λάθος όλα αυτά/ σε τίποτα δε φταίω» ("Καλό Ταξίδι"), ταξίδια που έχουν αρκετά συγκεκριμένο προορισμό: «Που πας;/ προς τα πού τραβάς;/ πάρε με μαζί σου/ στο δρόμο της καρδιάς» ("Που Πας;") και συγκεκριμένες επιδιώξεις: «Κι αν μου ζητήσεις να σου πω/ τι περιμένω τάχα/ δε περιμένω τίποτα/ την άνοιξη μονάχα» ("Πλοίο Φάντασμα"). Ευφυέστατη, τέλος, σύλληψη η επίκληση στα "Στοιχειωμένα Μου Στιχάκια" με τη φωνή του Δημήτρη Ζερβουδάκη: «Με την αλήθεια παίζετε/ και διόλου δε σας νοιάζει/ Φτάνει το μέτρο να σας βγει/ κι η τελευταία συλλαβή/ που πρέπει να ταιριάζει»…

Στο Καλό Ταξίδι τα Μακρινά Ξαδέρφια έρχονται να δικαιώσουν τις προσδοκίες που είχαν δημιουργήσει μέχρι τώρα και να εδραιώσουν για τα καλά τη θέση τους σαν ένα σημαντικό συγκρότημα στην ελληνική σκηνή. Μα πάνω απ' όλα αυτό που κάνει σπουδαίο το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι όλα τα ωραία που περιγράψαμε πιο πάνω επιτυγχάνονται με τρόπο εξωστρεφή και μ' έναν εφηβικό ενθουσιασμό που απέχει έτη φωτός απ' τη σοβαροφάνεια που πλήττει πολλές απ' τις δισκογραφικές απόπειρες του λεγόμενου «έντεχνου» τραγουδιού…

The post Μακρινά Ξαδέρφια – Καλό Ταξίδι appeared first on Here And Now.